Ne zaman soyunsa ağaçlar çıplaklığa,
Bırakıp gitse yapraklar dalları
Ve güneş terk etse göğü,
Dünya üşüse
Ve o tek rengin hakim olduğu
O mevsimde,
Ben de üşüyerek,
Ben de yalnız,
Mavi gök ve gri dallar gibi
Ben de terkedilmişken yazdım şiirlerimi.
Yeter ki gün doğsun renk renk,
Boşaltsın tohumlarını bahar
Doğanın rahmine,
Toprağı zorlasın milyonlarca fidecik,
Yeni güne merhaba desin binlerce yavru
Ve yeniden çiçeklensin dünya…
Ben şiir yazmasam da olur.
Kayıt Tarihi : 24.10.2005 21:45:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!