insanlığın pençesinde bir yaşam benimkisi..
senle veya sensiz...
kahpeleşen bir dünyanin umarsizca açilan o sahte pencerelerinden
o sahte kapılarından sırf ama sırf senin uğruna
senin yoluna..
senin yanına gelebilmek için çektiğim bir zulüm benimkisi...
hayata bağlanmak, yaşamı senin için baştan yaratmak..
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta