insanlığın pençesinde bir yaşam benimkisi..
senle veya sensiz...
kahpeleşen bir dünyanin umarsizca açilan o sahte pencerelerinden
o sahte kapılarından sırf ama sırf senin uğruna
senin yoluna..
senin yanına gelebilmek için çektiğim bir zulüm benimkisi...
hayata bağlanmak, yaşamı senin için baştan yaratmak..
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta