Hani şöyle bir yerlere gitsem diyorum,
Kimsenin olmadığı, hiç kimse beni kırmasa,
üzmese, yalandan sözlere kulağımı kapatsam,
İnanmayı seçen gönlüme kilit vursam,
Acımasız Dünyanın derdini unutsam,
Kırgınlıkları, nefretleri, ihanetleri, yalan sözleri. hepsini bir valize koysam ilk karşıma çıkan uçurumdan aşağı atsam, ben kalksam, mutluluk kalsa, dürüstlük kalsa ve ben hep gülümsesem hiç ağlamasam?
öyle bir yer yok çocuk! ! en azından böyle bir Dünyada..!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta