Benim Yüzümden Şiiri - Ferda Çalışkan

Baktım yüzüme,
Yüzümde ne vardı bilemedim bu kadar,
“Her şey benim yüzümden” olacak kadar…
Evet biliyordum benim elimden çok şey gelirdi,
Ama yüzümden bu kadar çok şey gelebilir miydi?
İnanmalı mıydım buna?
Yoksa yüzü bir parça bile olmayanlar,
Elimden geleni değil de yüzümden geleni mi asıyorlardı duvara?
Sonra astıklarına günahlarını da ekleyip
Vicdanlarının karasına boyayıp
“Her şey senin yüzünden “ mi diyorlardı bana?
Yok olamazdı, benim yüzüm bu kadar çok olamazdı...
Baktım yüzüme, paramparçayım;
Yüzümden düşen bin parçayı da topladım heybeme
Astım omzuma yürüyorum hayat denen yolu…
Topladım işte heybeme yüzümü,
Şimdiye kadar nasıl yürüdüysem öyle yürürüm dedim kendime
Ama daha da güçlü yürüyorum şimdi;
bu sefer daha da güçlü…
Her şey benim yüzümden olamazdı
Ama biliyorum ki
Omzumdaki heybemde her şey benim yüzümdendi…
Bir parça bile yüz vermem size heybemden,
Her parçası benim, kıymetlim…
Gülüşüm var içinde heybemin,
Kırık olsa da benim gülüşüm vermem.
Toplarım yine gülerim yüzlerce…
Umut dolu bakışlarım var içinde heybemin,
Umudum ayrı bakışlarım ayrı parçalanmış olsa
yine vermem,
Umudumun her parçası için kaç bakışımı ıslattığımı bilemezsiniz...