Küçük yaşta yetim kaldı,
Muhammedü'l-Emin adını aldı,
Herkes ona hayran kaldı,
Benim Sevgili Nebim.
Dünya malı nedir, o hiç bilmedi
Malı mülkü elinin tersiyle itti,
Onun davası hep İslâmiyet’ti,
Benim Sevgili Nebim.
Neler verdiler de kabul etmedi,
Hakk’a giden yoldan asla dönmedi,
O hep: “Ümmetim! Ümmetim!” dedi,
Benim Sevgili Nebim.
Kayıt Tarihi : 1.2.2020 06:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!