Ruhum, ateşe düşmüş gibi yanarak acıyor, demir bir çember gittikçe daha sıkarak göğüs kafesimi parçalamaya uğraşıyor, boynumu kımıldatmak bile sancıyı artırıyor, gözlerime toz dolmuş gibi hissediyorum.
İçimdeki hüzün topuklarımdan başlayıp yukarılara tırmanıyor.
Çocukluğumdan beri içimin ağrıdığını hissederim, bu ağrı neredeyse bir parçam gibidir ama bazen dayanılmaz hale gelir işte.
Konuşmak, hareket etmek zorlaşır.
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti istemem gelmeni,
Devamını Oku
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti istemem gelmeni,



