Ben bir zamanlar çocuktum, yalnız ve mutsuz,
Evden kaçmıştım ve hiç kimsenin bilmediği bir yere,
Bende bilmiyordum nereye kaçtığımı,
Çok küçüktüm, sadece acıları biliyordum,
Kimse beni sevmiyordu, annem ve babam da benden memnun değildiler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
