Sen hiç benim olmadın,
Ama ben seni hep kendimden saydım.
Bir ismin vardı dudaklarımda,
Ama o isim hiçbir zaman bana bakmadı.
Herkes geçerken kalbimden,
Sana yer açtım.
Sen oturdun…
Ama hiç kalmadın.
Ben bir selamına dünya kadar sevgi koydum,
Sen bir veda bile etmeden çıktın kalbimden.
Kızamadım…
Çünkü seni sevmek,
Kaybetmeyi baştan kabul etmekti.
Benim olamadın,
Ama ben seni her şeyim bildim.
Belki de aşk dediğimiz şey buydu:
Hiç sahip olamadan,
Sonsuza kadar taşımak birini içinde.
Kayıt Tarihi : 8.7.2025 19:46:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!