Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Günler alıp götürüyor beni
Uzaklaşıyorum gençliğimden
Bir hasret var içimde elleri boş
'Uzat elini, benim olası'
geçiyor zaman ve hiç birşey eskisi gibi kalmıyor... zaman bize verilen en büyük hazine ama çogumuz onu tam kullanamadan güne devretmeden geçip gidiyor sayın Özcan.. şiirinizde güzel vurgullamışsınız bunu.. sizi tebrik ediyorum. selamlar.
naz.
Değerli kalem..yüreğinize sağlık...Selam dua ile...
Yüzünden tebessüm eksilmesin
Umutsuzluğa düşme istemem
Burda,senin için atan bir yürek var
Uzat Elini,benim olası.
Ne güzel yüreğinize sağlık dostum
kaleminize sağlık
ant.10
şiiriniz duygulu
ama akıcılık yok
sevgiler:)
güzeldi beyeniyle okudum tebrikler
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta