Küçükken her şeye bir düğüm atar kendime bağlardım
Renkli iplerim vardı benim şimdi de
Çoğu bu iplerin renkliğine kapılırdı
Ay ı bağladığım anlar olurdu
Ve o ay benimdi şimdide
Bazen gözümde kaybolduğu anlar olurdu
O zaman çok üzülürdüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta