Ruhuma bir kefen bezi yeter de;
Yetmez aç nefsime sırma ve ipek.
Çare yok yüzünden düştüğüm derde,
Yesem de toprakla karışık kepek.
Güneşle bir tutsam girmez hizaya,
Dar bulur sığmam der dipsiz fezaya.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Essiz bir yorum tekrar tekrar okuyorum...
Ah şu nefsimiz ancak ölüm paklar onu
muhteşem!
O kadar güzel bir şiir ki.. İnsanın nefsini ne de güzel anlatıyor..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta