İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
insanın eşyaya temayülü ve tahakkuku ve onların tasarrufu,insanda kendini aşan şeye muhattap,zamanı aşma gayesi ile eşyanın gayrı,bu yolda yürümesinde ise eşyanın tam merkezinde olduğunun ifadesini okudum az önce...şairi tebrik ederim..devam inşaallah..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta