Ne kadar varsa yaşanacak güzellik,
Neresi kalmışsa yeryüzünde görülmedik,
Kirletilmemiş hangi toprak,
Ağlamayan iki göz,
Varsa hâlâ bacası tüten ev,
Sokaklarında akşam ezanıyla uyanan puslu lambalar,
Üzerinde kuşlar...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta