Seherde savaşırım
Kan dökerim şafakta
Gündüz nizam kurarım
Dolaşırım alacakaranlıkta
Gece yorganım
Arz döşeğim
Dağlar yastığım ufukta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Mükemmel bir anlatım...Yüreğinize sağlık...Tebrik ederim...'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta