gözlerin ölü donuk bir denizi andırıyordu saçlarına ulaşmış dalganın sessiz esintisi ahenkle dans ediyordu
bir ömür bir yandan başlıyor bir yandan bitiyordu
methiyeler yazılan kadın gidiyordu
yerini başka kadınlara bırakıyordu
ve o ince çizgi üstünde insan denilen varlık dans ediyordu
kimi bazen cambaz oluyordu kimi ise yükseklikten korkuyordu
kelimeler üzerilerine inşa edilecek cümlelerin altında enkazı andırıyordu
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta