Benim kalemimin, ömrü boyunca, hep Ona dönüktü yüzü,
Ona bir mabetti harften, heceden ördüğüm her sözü.
Mısralarımda saklıydı ruhumun en derin gizli rengi,
Başka şiirlerde can bulup, beni bin parçaya bölerken haberi var mı?
O yabancı tondaki şiirler, o uzak sesler ki, benden ayrı,
Sadece ona yazılan her satıra, başkasının nefesi mi degmeli?
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta