Benim İçin Üşüme Şiiri - Ulvi Üresin

Benim İçin Üşüme

Elimle beslediğim nankör kedim elveda
Her bahar mevsiminde karlar yağdı düşüme
Islanarak buz tutmuş roman olmuş bu sevda
Arayıp sayfaları, benim için üşüme

Düşün güzellikleri yaşanmamış yarını
Sırtına sar toprağı sonra savur kahrını
Sende olsaydı keşke firavunun imanı
Yıkarak sarayları benim için üşüme

Ne tarlaya git çalış, ne bir tas çorba kaynat
Numaralar eskimiş, sözlerse dünden, bayat,
Dostum bu ne muhabbet, yemede yanında yat
Kapat şu kapıları, benim için üşüme

Sağım solum bomboşmuş boşuna yaşamışım
Yangınlara koşarken söndürürüm sanmışım
Koltuğaymış selamı zavallı meslektaşım
Sildik o dosyaları, benim için üşüme

“Kuzum” dediğim kızım, atamadığım tacım
“Hasret kaldım” sandığım, iki kardeş, üç bacım
Dokunma anacığım dokunma dinmez sancım
Giy artık kışlıkları, benim için üşüme..

Bir evde aileydik yanan ocağımız bir
Kaşığımız ayrıysa yarım tabağımız bir
Sırt sırta dönsek bile soğuk yatağımız bir
Savurup yorganları benim için üşüme

Kaç sabah hazırlayıp kahvaltını yap dedin
Yorulmuştur bedeni o gönlü bitap dedin
Ne zaman “ –sevgi- diyor, dört büyük kitap” dedin
Unutup kitapları benim için üşüme..

Allah’ın yarattığı alemdeki varlıklar
Elimi uzattığım beynimdeki varlıklar
Çıkmaz paslı çiviler gönlümdeki varlıklar
Yürüyüp de yolları, benim için üşüme.

2018

Ulvi Üresin
Kayıt Tarihi : 19.1.2019 12:51:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Ulvi Üresin