Kimisi için yazılışı sadece kuru, bir kelime
Benim için çözemediğim ,hayal meyal bir bilmece.
Buzlu camların arkasından görürüm seni her gece.
Mutluluk elbisesi altında düşünürüm seni sessizce.
Ürkek sırtımı, güvenle dayayabileceğim;
Nemsiz, yıkılmayan taş duvarım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta