Üç beş satırdı okuduğum aslında,
Okudukça başım döndü,nutkum tutuldu.
Aslında ağlamak istedim ağlayamadım,içim kavruldu.
Okudum ağır ağır,
Aslında okumadım içitim yudumladım her hecesini
Öyle tatlı,öyle lezzetliydi ki,ab-ı hayattı,aşk şerbetiydi.
Çiçek çiçek açıyordu her satırı,sevda sevda kokuyordu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harikaymış....alkışlar sizin için...beğendim..yürekten tebrikler:)
insanın yaşamında bunca değer verdiği , sevdiği birilerinin olması şans... her zaman karşımıza çıkmayacak olan...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta