Vurdu yüzüme ziyası kamerin
Rüzgar huzuru usulca boğuyor
Şu karşıda duran puslu fenerin
Kör ışığı bedenimi boğuyor
Kanlı bir hançer saplı yüreğimde
Lal oldu bu susmayan dillerim de
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta