Dalıp dalıp gidiyorum çok uzaklara
Elim ayağım tutulmuş varamıyorum
Bir düşünce sarmış beni karmakarışık
Ne olursa olsun bilmem benim hakkımdın
Yazıyorum içi bomboş kelimelerin
Sokaklar boş caddeler boş sensiz dünyam boş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta