Ayrılığın azap oldu, elem veren ölümden beter
Dağlar taşlar yas mı tutar benim gibi benim gibi
Bilemedim suçumu kader deyip boyun büktüm
Ağlar iken gülen var mı benim gibi benim gibi
Ayrılık zehrini dosttan içtim bana yeter
Can içinde terki canım, yâr canıma yeter
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta