Benim Efendim
Beytullahın örtüsüne, kapkara yüzümü sürdüm
Günahları kat kat edip, onun huzurunda dürdüm
Elli üç yıllık ömrümde, tam bağımsız hem de hürdüm
Hürriyetim senden uzak, olmasın benim efendim
Beytullahı gören gözüm, yumuş yumuş çapak çapak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta