Benim Doğduğum Köy Şiiri - Ahmet Emer

Ahmet Emer
437

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Benim Doğduğum Köy

Doğduğum köyde ağaç dallarından yapılan merdivenlerle toprak damlara çıkardım
Uçsuz bucaksız ovalara kırlara bakınca o toprak damlardan neler görürdüm neler
Bir akşam kızıllığında yalarken yüzümü hafif hafif esen rüzgarlar dalardım öylece
Anlatılmaz bir huzur saçardı köye yaklaşmakta olan kuzular sürüsünün yüzlerce me me mesi
Diğer yanda koyunlar sürüsünün meleyen yavrularına süt yetiştirme telaşı me me me
Tatlı bir ezgi oluştururdu köye doğru koşan arabanın tekerlek zilleri
O ziller ki dingille tahta tekerlek arasında ince bir çelik sac şıngırdardı
Tekerlek ne kadar hızlı dönerse o kadar tiz at ne kadar yavaş giderse o kadar pes ve tok
O tekerlekler ki ağaçtan yapılmış ve bir demir çemberle çevrilmişlerdi dayanıklı olsun diye
Ezer ezer de taşı toprağı un ufak ederdi sanki pudra toz
Sarı sıcağı yer de gün boyu o toz yumuşak ılık bir haz verirdi çıplak ayaklarıma okşanımsı
Yalınayak o sıcak yumuşak tozlu yollarda koşar da koşardık yorulmadan akşamlara dek
Benim doğduğum köyde bakınca toprak damların üzerlerinden ince bir yeşillik sarardı köyü
Bu yeşillik ki yazın çimdiğimiz balık yakaladığımız derenin iki yanındaki kavak ve söğüt sağaçları idi top top göğe sıçramaca
Yazın o sarı sıcağında girince o selvi kavaklarla salkım söğütlerin altına mevsim değişirdi
Buz dolabıydı sanki hafif esen yeli ile koyun inek camızların yatak yerleri
Geçenlerde gittim ki köyüme büyük bir özlemle koşarcasına
Yazık gördüm ki ne toz kalmış ılık yumuşak ne de at arabaları tekerlekleri zilli
Yollar stabilize sonra da asfalt olmuş arabalar otomobil ev ev bağ bahçe tarla dolu
Köylüm sabahleyin tarlaya otomobili ile gidip öğle yemeğine eve geliyor otomobili ile
Boşuna aradı gözlerim o koyu yeşilliği o derin dereyi o serinliği terli bedenim
Ne selvi kavak kalmış ne salkım söğüt ne de derin ve serin dere
Fark edemedim esmiş mi idi serin yel kuzu meleyişleri karışmış mı idi koyunlarınkine
Terledim terledim de sarı sıcak altında çökekaldım dizlerimin üstüne gözlerim yere mıhlanmış ıslak
Film mi izliyordum hayal mi görüyordum
Yoksa belleğim anılarım mı idi yanılan! ..

Ahmet Emer
Kayıt Tarihi : 26.9.2006 01:44:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Fahri Bulut
    Fahri Bulut

    Köy çocukları olarak aynı kaderi birlikte yaşamışız. Doğduğumuz köyler farklı olsa da. Okurken ben yazdım zannettim.Yüreğiniz der görmesin.

    Cevap Yaz
  • Alaaddin Yaşar
    Alaaddin Yaşar

    çok ama çok hoş öğretmenim adeta beni anlatmışınız şiirinizde özledim bende memleketimi olsun sizin düşlediniz kadar benim köyüm yeşil değil di ya genede araba seslerini işitir. tozlu yollarındanyalın ayak yürürdüm.şimdi orada değişmişsede benim bıraktığım gözümün önünde ekini ,orağı sapı ,samanı oranın adı bile güzel ÇAVDARLI.

    Cevap Yaz
  • Serap Özen
    Serap Özen

    İNSAN KAÇ YAŞINDA OLURSA OLSUN DOĞUP BÜYÜDÜĞÜ YERLERE GERİ DÖNDÜĞÜNDE KENDİNİ GEÇMİŞTE BULUYOR..ÇOCUKLUĞUNA YADA GENÇLİĞİNE DÖNÜYOR..TARİFİ İMKANSIZ BİR DUYGU YOĞUNLUĞU YAŞIYOR..DUYGULARINIZI ÇOK GÜZEL ANLATMIŞSINIZ..TEBRİK EDERİM..SAYGILARIMLA..

    Cevap Yaz
  • Ahmet Emer
    Ahmet Emer

    Tüm şiirlerimin diğer şiirseverlerle paylaşılmasını isterim.

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (4)

Ahmet Emer