Ne yaptımsa hepsini, yaptım şu ellerimle.
Başkasıyla davam yok, benim derdim kendimle,
Şahsıma hakareti, anlamaya hazırım,
Kimse alay etmesin, kitabımla dinimle.
Bir de dil uzatmasın, dinime imanıma,
Kendimi kaybederim tak edince canıma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Değerli dost,
Emeğine,yüreğine kalemine sağlık.
Güzel bir çalışma olmuş.
Kutlarım kalem dostumu.
Sevgi ve saygılar sunuyorum...
DEĞERLİ DOST YAZINI OKUMAKTAN ONUR DUYDUM..
MUSTAFA YILMAZ
ANT+10
Bu şiir ile ilgili 22 tane yorum bulunmakta