Aşk ile muhabbetle, kendi gönül bahçeme,
Elimle dikmediğim, hiçbir şey benim değil.
Biri çıkar dava eder, açılırsa mahkeme,
Emekle ekmediğim, hiçbir şey benim değil.
Cefasına katlanmayıp, sefalarla dürülen,
Allanıp pullanarak, önümüze sürülen,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




bu şiir sizin olsa gerek:) tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta