Bir gün yolda yürürken at arabasıyla giden çok mutlu çocuklar gördüm.
O kadar mutluydular ki o anda gözümün önüne çocukluğum geldi.Ne güzel günlerdi o günler tarlaya gitmek için atımızla arabasını hazırlar ve biner giderdik.
Yine bir gün babam gecenin bir vakti tarlayı sulamaya gitmişti.Sabah kalktığımızda annem ahırımızdaki hayvanların yemlerini vermiş,ahırın kenarına yapılan yalaktan sularını çoktan içirmişti.
Daha sonra süt sağmaya girmiş kovalar dolusu sütlerle dönmüştü.Bizler o kadar çok sütü görüp gözümüz doyduğu için mi bilinmez sütü sevmezdik o zamanlar.Oysa şimdi yeni sağılmış bir sütü kaynatıp dumanı üstünde tüterken içmeyi o kadar çok isterdim ki.Ama ne yazık ki her şey gibi şimdi ki sütlerde eski sütler gibi değildi.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta