Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Elest bezminin gerçek manasını öğrenmek için lütfen "A'RAF" 172 ye tekrar bakın Zeki bey kardeşim.
Hallac-ı Mansur'un idamına vesile olan kendi sözleridir ki bunlar kitabına da yazıp müritlerine okuduğu şeylerdi. İbn-ül Esir'in "İSLAM TARİHİ" ne göre Hallac mahkemede vahdet-ül vücutçu olduğunu ve küfür manasına gelen bu sözlerinin şeriata göre dinden çıkmak manasına geldiğini ve de bunun cezasının da idam olduğunu bizzat itiraf edip suçluluğunu kabul etmiş bir zındıktır. Bera-i malumat!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta