Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ardından onu yâd edecek vefalı evlatlar bırakarak giden babaya rahmet diliyorum. Size de sabırlar dilerken vefalı şiire ve değerli kaleminize tebrikler bırakıyorum. Saygılarımla
"BÜTÜN NEFİSLER/KİŞİLER ÖLÜMÜ TADICIDIR. SONRA HEPİNİZİN (HESAP VERMEK İÇİN) DÖNÜŞÜ BİZEDİR." -Ayet-i kerime meali-
Allah taksiratlarını affedip makam-ı ebedisini cennet-i ala kılsın ve geride kalanlarına da sabr-ı cemiller versin amin!
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta