Bu benim babam;
Adı Hüseyin Demir’di
Lakabına jilet Hüseyin derlerdi.
Ayakkabı boyacılığı ile yedi nüfus besledi,
Erzurum’da bir gecekonduda,
Günü günde, günlük yaşardı,
Yarına Allah Kerimdir derdi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta