Babaannem buğday tenli, güzel bir yüzü vardı
Hayata hep sevgiyle bakan bir özü vardı
Yaşamaktan zevk alır, ibretlik sözü vardı
Herkes babaanne derken biz Fidan/anne derdik
Kendi istedi bunu, öyle hitab ederdik
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta