Nöbet kulelerinde adımız yazılıydı bizim..
Buğulanmış camlarda baş harfin..
Belki zamanla silinir giderdi ama, ruhuma kazındı ismin..
Oysa benim amacım bir odayı değil hayatı paylaşmaktı seninle..
Benim aşkım, sevdam şölen masalarında yalnız kalmaktansa,
Fakir sofrasında hayatı paylaşmaktı ekmeğin bir dilimini böldüğüm..
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta