Nöbet kulelerinde adımız yazılıydı bizim..
Buğulanmış camlarda baş harfin..
Belki zamanla silinir giderdi ama, ruhuma kazındı ismin..
Oysa benim amacım bir odayı değil hayatı paylaşmaktı seninle..
Benim aşkım, sevdam şölen masalarında yalnız kalmaktansa,
Fakir sofrasında hayatı paylaşmaktı ekmeğin bir dilimini böldüğüm..
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta