Ben bir türküyüm
Dağ başlarında
Uzak yıldızlara söylenen
Nağmelerim keskin bıçak
Kanatmaya yüreğimi
Gözlerinle bilenen…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hayrettin Üstadım;
Bu ne cevher, bu ne şair ruhu...
Nasıl sakladınız bu tarafınızı herkesden
Nasıl
Niye.
'Ben bir türküyüm
Yayla göçlerinde
Yörük kızlarınca dillenen
Ve benim yüreğimdi
Şeyh Şamil’ce
Çarlara boyun eğdiren…'evet..katılıyorum..tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta