Kemirir tüm bedenimi yalnızlığım
Bilinmez ki bir şans isteyen değil, şans verenim.
Bordrosuz işçi çakıştırırım yüreğimde
Askeri bir aşkla yaşatırım sevdamı,
Üstelik pirim vermem arkamdan konuşan şerefsizlere…
Delice akıntıya karşı kürek çeken benim,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta