göz kaçırdığın benim kollarının gölgesine
ayak direyerek boynuna uzanan!
her parmak ucumun belki bir santim uzağında
usul usul ayak sürüdüğün benim!
uyduruktan bir bavula kendimi,
aklımı mantığımı idrağımı kapatıp,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
