nazlı yarim gelince
gökte uçan kuş benim
bir de benden gidince
yüreciğim taş benim...
gül yüzlüm bir gülünce
açan gonca gül benim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




yar gülünü verince
peteğinde bal benim
bir de yar terk edince
iflah olmaz kul benim...
Ahhh Sayın ATAY kim bu durumda iflah olabilir ki. Ne güzel anlatmışsınız...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta