Gece yarasıydı sözcükler
yokluğuna uzanan kerevet yorgun
gizemleriyle uyandı harfler
cümleler sevişti karanlıkla.
Düşleyince sokaklar boyu uğultulu
kucağa alınca ağırdı aşk.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




tebrikler
namık cem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta