Gece yarasıydı sözcükler
yokluğuna uzanan kerevet yorgun
gizemleriyle uyandı harfler
cümleler sevişti karanlıkla.
Düşleyince sokaklar boyu uğultulu
kucağa alınca ağırdı aşk.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
