Önümde Prokrutes`in yatağı
başımda cellatlar
uzundum boynumu vurdular
kısaların da boyunu uzattılar
uydurdular bizi
cendereye demirlen velhasıl
uyuya kalmışız
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




sıra zararlılarda ama bir türlü yargılanmazlar yine gariban ve düşünenler yargılanır ön saflarda selamlar
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta