1978 -kimbilir ne kadar daha...
Nakış nakış işlediğim hatıralarımı nereye sakladın İstanbul? ..
Bu gidiş, gidiş değil... Her an’ına aşkla imzamı attığım hayat,
ellerimden kayıp giderken, ben kilitleyip gözlerimi ufkuna, sen ise yoluna devam ededurursun...
Her sıkıntını, her derdini saklamasını iyi bilirsin... Ânında, hikâyeni değiştirmekte ustasın...
Sil beni hayat, şehir... Yeniden, beni yaz İstanbul...
Kaybolmuş bir hayattan kaçarak, saklanacak bir tünel bulamamaktan muzdarip,
Biri bir koca görür rüyasında:
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.
Devamını Oku
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.




Akıcı güzel bir yazı okuttunuz yüreğinize sağlık Tayfun dostum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta