İnsan
Hatırında kaç göz varsa o kadar bilir derdi babam
Bense
Hatırımdaki gözlerle uzağı göremiyorum.
Kaldırımda yürüyemiyorum bu gözlerle
Ayırt edemiyorum lale ile sümbülü
Bu gözlerle
Karanlıktan korkuyorum.
Ah Bayan Veronika
Bir bilseniz
Patrimonyal bir hükümet tasavvur ediyorum serçe parmağınızda
Hatrınızda biriktirdiğiniz ecnebi gözleri
Tez vakitte asıyorum.
Devletleştiriyorum bütün gözyaşlarınızı
Gözyaşınız ki
Bu ara hiç direnmiyor efendim
Yalan söylüyorum
Ah şimdi sizin elleriniz
Acaba uzakları tutabiliyor mudur
Kızarıyor mudur kaldırımlarda
Yardım ulaştıramadığım
Gözyaşı kalelerim düşerken
Bachatamızı alkışlıyor mudur
Kafamı durduramıyorum
Görüyorsunuz bayan
Belli ki siz kazandınız
Ben bakmak ile görmek arasında Bachata yaparken
Bir yerlerde müteyakkız bir millet aşkımızı veto ediyor
Lilith tebessüm ediyor acınacak halimize
Müteşebbisler gözünüzün kurak topraklarını terk ediyor
Gözyaşlarınızla bombaladığınız kalbimin ortadoğusuna
Şairler artık yatırım yapmıyor
Nazım Hikmet mektuplarımdan el çekti,
Sayın Süreyya harf satıyor pazarlarımda,
Dudaklarınız muvafakatı şart koşuyor.
Siz kazandınız Bayan Veronica, kabul
Fakat unutmayınız
Bütün şiirlerimi hamsenizden çekersem eğer
Yerle bir olacaktır defterleriniz
Methodistler mazhar olacaktır kurtarıcıya
Firavun bile yalan olacaktır
Şimdi izninizle
Gözlerinizin görmediği sahipsiz bir parmağınızı fethetmeye gidiyorum
Kaybettiği savaşta
Bachata öğrenmiş
Bir şehzade olarak...
Kayıt Tarihi : 10.3.2018 14:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




İnsan sevdiğiyle karşılaşmadan önce hayallerinde onu yaratır, onu yerlere göklere sığdıramaz ve hep gitar eşliğinde Bachata dansı sanır hayatı hep o müziğin ritmi ile atar yüreği...
Ancak sevdim, seviyorum dediği biriyle karşılaşıp o toz pembe hayallerin uçup gitmesi hayatın gerçek yüzünü göstermeye başlar ki monarşi baskıların dayatmaları bu işin gerçek yüzünü açığa çıkarır, hayatın acı tecrübelerini tatmamıza sebep olur...
Kayıtsız şartsız dürüstlük ilkesini benimsemiş insanların (Methodistler) bir gün bir lider bulup bu güzelliği dünyaya yaymaları ve tüm insanlığında bundan faydalanması tüm gönüllerin olduğu kadar bizlerinde isteğidir... Ancak öylesi zamanlara demir atmışız ki Emperyalizim insanların kanına ruhuna kadar işlemiş...
Her dava bir sevdadır, aşktır... Asıl olan davaya sadık kalabilmek onu sahiplenmektir...
Şiir her ne kadar bir aşkın sevgilinin ismine itafen kaleme alınmış gibi görünse de sosyal içeriği ağır basan bir şiirdi...
Daha nicelerine diyerek... Esenlik Dileklerimle.
TÜM YORUMLAR (1)