gül sen emi
gül mevsimi geçse de gül
bahar son
ayaklarım buz tutsa da
ve yansa da yollar seni bulma arzumun hızından gül
unutma beni emi
sen benim uyanmak istemediğim rüyamsın
azıcık kal orda
biraz hatırı varsa gözyaşlarının kal
biraz düşmüşsem aklına
takılmışsa gözlerin olur olmaz vakitlerde
daha büyük gölgeye yenik düşen gölgene
bil ki yalnızlığından da daha büyük yalnızlıklar var
biraz da onun için kal
sonsuza kadar sürmeyecekse de
olabildiğince güzel olması için kal
belki bir gün
güzeldi çok güzeldi
rüya gibi geldi diyeceğiz
belki birgün
yani ayaklarımıza soğuğu dolanmadan ölümün
kapılar kapanmadan
bir yerlerde kesişecek adımlarımız
gözlerimiz kesişecek
yüreğimiz dolacak belki ilk önce
...
ama
hiçbiri olmadan
yalın bir sevda aşkına
adımız dolanınca dudaklarımızda ki gülümseme aşkına
yalnızlığı kovalayan gülüşler aşkına
ve dahi ilk kez adıma telaffuz ettiğim aşkın aşkına kal
hiç olmazsa;
bir kez dokunayım
hiç olmazsa;
gönlüme kazıdığım gibi
gözlerime de kazıyayım siluetini kal
ve
öylece gülümse....
emi
...
__________________
Kayıt Tarihi : 23.9.2006 17:34:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!