Ah ömrümün sevdası
Karanlık sokağımın yaslı ayak izi
Beni unutma
Mülteci çocukların ürkek bakışlarında
Soğuk ve kişiliksiz hudutlara suretimi astım
Kanımda çarpışırken acının neferleri
Sabahına topal bir yaşama sevinci bıraktım
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta