Sonbahardaki çiseleyen yağmurda yürürken
Sararmış yaprakların verdiği hüzün çöktü içime
Boğazım düğüm düğüm kokladığım her nefeste sen
Seni bir çiçek kadar doyasıya koklayıp sevemedim
Yağmurdan ıslanan saçlarım ve bedenimi okşayan yağmur
sanki senin okşayışını anımsatır gibi ısıtıyor sanki içimi
Seni sevmenin ve yeterince sevilememenin hüznünü yaşarken
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta