Sonbahardaki çiseleyen yağmurda yürürken
Sararmış yaprakların verdiği hüzün çöktü içime
Boğazım düğüm düğüm kokladığım her nefeste sen
Seni bir çiçek kadar doyasıya koklayıp sevemedim
Yağmurdan ıslanan saçlarım ve bedenimi okşayan yağmur
sanki senin okşayışını anımsatır gibi ısıtıyor sanki içimi
Seni sevmenin ve yeterince sevilememenin hüznünü yaşarken
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta