Sonbahardaki çiseleyen yağmurda yürürken
Sararmış yaprakların verdiği hüzün çöktü içime
Boğazım düğüm düğüm kokladığım her nefeste sen
Seni bir çiçek kadar doyasıya koklayıp sevemedim
Yağmurdan ıslanan saçlarım ve bedenimi okşayan yağmur
sanki senin okşayışını anımsatır gibi ısıtıyor sanki içimi
Seni sevmenin ve yeterince sevilememenin hüznünü yaşarken
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta