Bazen sıkılıyorum kendimden… Yumruğu masaya,
kapıyı yüzüme vurup gidesim geliyor!
Ama nereye!?
İnsan diyor yüreğim, insan, kendine koşmak dururken, dünya’yı ne diye ciddiye alır ki? Nesi var ki dünyanın,
rüzgar gibi geçen yıllarından başka…
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bir özlem vurgusu olduğu değin,üstün tutulan aşkın var oluşunu sonsuza değin yaşatma arzusunun da anlatısıydı.
Teşekkür ederim Orhan Bey, sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta