Hem mutluluk kaynağım, hem ruhuma gıda oldun,
İlk gördüğüm anda kalbimi on ikiden vurdun.
Seni kırdım mı bilmeden, kalbini mi incittim?
Yalnızlık beni korkuttu, sen de birden kayboldun.
Yine kaldım kendimle, oturdum, kalktım, ağladım,
Coşkulu bir ırmak gibi döküldü gözyaşlarım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta