Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu bir feryat bu bir anlaşılamama telaşı...
Maalesef gerçekle böyle dostum...
Diline sağlık.
Saygılar...
İsyan ile başlayıp,sevgi ile sona eren bir şiir.Demekki şair sevginin yüceliğini yüreğinde bütünleştirmiş ve onu ortaya çıkartmamız için bizlere sunduğu teklifinde ,sevginin kendisinde var olduğunu ve ona erişmemizi dile getirişi.
Kutlarım üstadım
'bana bir gülücük verene bütün nesemi veririm'(y..icik)
Evhamli
Assagilik insan yapti yapacagini!
''''delice sevmeme sebep oldu yine kendini ''''
Oysa ben nefret etmek istemisdim
Bir gülücügün hatirina yinede dayanamadim
Sevmeden edemedim...
*
bünde-almanya
Yakup Icik
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta