Beni kandırmışlar…
“Hayatın bir ucundan tutarsan gerisi gelir” demişlerdi.
Oysa öyle değilmiş sadece beni kandırmışlar.
Ben sadece ucunda kaldım o ipin.
Yanımda dokuz yaşında bir çocuk.
Gülümsemesiyle güneşi doğuran,
Bir çift gözüyle içime dokunan, ciğerimi yakan.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Çok beğendim. Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta