Oturup ıssız bir nehir kıyısına
Elimde soğumuş bir bardak çayımla
hayalimdeki seni yudumlarken
Sessiz bir rüzgar esecek senin şehrine doğru
Önce saçlarını ardından yüzünü okşayacak
Yağmur yüklü bulutlar gibi
Dolacak gözlerin
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta